Условие задания:

4 Б.
Вызначы, якія тэксты ўяўляюць сабой простую мову, а якія дыялог.
 
Сказы пад нумарамі  і  уяўляюць сабой простую мову.
 
Сказы  і  з'яўляюцца дыялогам.
 
1.
   — Эх, — уздыхала маладое зерне, — паляцець бы ў гэтую даль.
   Пачуў вецер тыя ўздыханні, устаў з-за ўзгорка, пазяхнуў пасля салодкага супачынку і падляцеў да маладога насення.
   — А я і ведаў, — сказаў ён, — што не сягоння-заўтра папросішся ты ў дарогу. Трэба, трэба пазнаваць свет! (Якуб Колас. Даль).

2. «Любата, а не жыццё!» — хацелася сказаць Мішку (М.Лынькоў. Пра смелага ваяку Мішку і яго слаўных таварышаў).

3.
   — А ці скора будзе тая даль, мілы вецер?
   — Мы даўно мінулі яе, — адказаў вецер, — а цяпер новая даль перад намі (Якуб Колас. Даль).

4.
«Відаць, у барадзе ўся сіла...» — сумна падумаў Мішка, мяркуючы як бы ямчэй даць лататы, як бы спрытней уцячы пад матчыну абарону (М.Лынькоў. Пра смелага ваяку Мішку і яго слаўных таварышаў).

Узор для разважання: нявыказаная простая мова заўсёды бярэцца ў двукоссе. Дыялог афармляецца праз працяжнік.